Historia wymyślona przez: Weroniczkab
Część I (
>>LINK<<)
Część II:
Wtedy podróżny zapytał:
-A z skąd zna pan tą legendę?.
Damun odpowiedział:
-Kiedy sprzedawałem przeróżne hafty, jedwabie i buty,
zauważyłem strażnika królewskiego. Podszedł do mnie i oznajmił ,że chce kupić
te piękne jedwabie. Zapłacił mi dużo pieniędzy. Potem rozkazał mi zanieść
różnokolorowe jedwabie za które zapłacił. Kazał zanieść je na dziedziniec
pałacu królewskiego. Tak zrobiłem. Kiedy tak szedłem myślałem o tym ,że królowa nie ma syna ani córki. Nagle
zauważyłem coś błyszczącego. Chciałem to zobaczyć. Wiedziałem ,że wokół jest
pełno straży ,dlatego szybko zapakowałem to pudełka ,które zawsze przy sobie
nosiłem na wszelki wypadek. Położyłem jedwabie na dziedzińcu i zaraz pobiegłem
do swojego domu. Wyjąłem tą błyszczącą rzecz z mojego pudełka. Okazał się ,że
jest to księga. I to nie taka zwykła tylko magiczna. Otworzyłem ją i nagle
zobaczyłem ,że jest to legenda królewska. Byłem zdesperowany. Przeczytałem ją
dokładnie. Wtedy już wszystko było jasne. W tej książce był jeden problem.
Połowa kartek nie była napisana. Postanowiłem ,że odnajdę tą księżniczkę, ale
niestety jestem już zbyt stary. Dlatego poszukuje młodej osoby ,która na to się
odważy spełnić tę misję.
Podróżnik bardzo lubił przygody. Zawsze gdy natrafiała się taka okazja korzystał z niej. Dlatego
stwierdził ,że da sobie rade z tak ważną
misją.
Po chwili huknął:
-Ja chcę się tej misji podjąć!
Damun ucieszył się na tę wieść.
Zaraz wziął młodzieńcza za mysią rękę i tylko zapytał:
-Jak się nazywasz?
Podróżny odpowiedział:
-Mam na imię Barzo.
Starzec rzekł:
-Miło mi cię poznać Barzo. Wiedziałem ,że będziesz tym
śmiałkiem , który będzie chciał się podjąć tej niebezpiecznej misji. Proszę
przyjmij tą księgę o której opowiadałem. Strzeż ją i nie pozwól, by trafiła w
obce łapki. Ta księga posiada również mapę ,która pomoże tobie odnaleźć
księżniczkę i sprowadzić ją do Wieży Przeznaczenia.
Barzo zerknął do książki aby dowiedzieć się w jakim kierunku
ma iść. Zobaczył mapę ,która ukazała ,że ma kierować się na północ-
600 km. Przeczytawszy mapę ,
schował ją bardzo głęboko ,starzec zniknął.
Zaczął kierować się jak widać było na mapie. Wędrował dzień i nocą, aż wreszcie
dotarł na miejsce. Idąc zauważył nazwę „Wioska Marzeń”. Był bardzo głodny i spragniony. W oddali
zauważył skromny sklep. W czasie kiedy podszedł blisko, usłyszał pewną rozmowę o myszce
,która jest bezimienna sierotą. Kiedy myszki zauważyły go, to się przestraszyły.Był im obcy.
